Luty to miesiąc zawieszenia. Zima jeszcze trzyma, wiosna jeszcze nie przyszła, świat jest szary i oszczędny w obietnice. I właśnie wtedy zakwita kalina „Donnie”. Nie czeka na pozwolenie pogody. Nie negocjuje z kalendarzem. Po prostu robi swoje. Jej kwiaty nie są krzykliwe. To nie manifest, raczej cichy upór. Kontynuuj czytanie
Bez kategorii
CICHA NOC
Czas ma barwę cichej nocy … Czas, w którym przemijamy, naszym sprzymierzeńcem … Bo czas jest miarą zmian. Jeżeli nic się nie zmieniło, znaczy to, że czas nie upłynął. A jeżeli coś się wydarzyło – oznacza, że czas musiał upłynąć … Czas jesteśmy w stanie mierzyć, obserwując zjawiska Kontynuuj czytanie
Bez kategorii
TEOLOGIA ŚWIATŁA
Lato nie jest tylko porą roku, ale jest stanem objawienia. Światło przestaje być tłem – staje się dominującą rzeczywistością. Dni są długie, noc skraca się do minimum, a człowiek doświadcza, że wszystko wychodzi na wierzch: kolory, zapachy, owoce, pot, zmęczenie, radość. Lato nie pozwala się schować. I właśnie Kontynuuj czytanie
PRZEBUDZENIE
Wiosenne przebudzenie to proces: cichy, konsekwentny, nie do zatrzymania. Ziemia staje się miękka, choć wciąż chłodna. Pąki nabrzmiałe, ale nie pękają – to moment decyzji: teraz . Życie wraca nie dlatego, że jest łatwo, ale dlatego że nadszedł czas. To nie tylko zjawisko budzącego się życia po zimowym Kontynuuj czytanie
Bez kategorii
PORA NIEPEWNA
Przedwiośnie to pora niepewna: błoto zamiast zieleni, zimno, które jeszcze trzyma, i obietnica, która dopiero się przebija. Teologicznie to czas „pomiędzy” – dokładnie tam, gdzie często lokuje się wiara. Nie jest jeszcze spełnieniem, ale już nie czystym brakiem. Jak Izrael na pustyni, jak Kościół między Wielkanocą a Paruzją: Kontynuuj czytanie
Alicja Lenczewska. Mistyczka naszych czasów. Życie i świadectwo
Bardzo lubię czytać biografie ludzi wyjątkowych. Tych, których Kościół ogłosił świętymi, oraz tych którzy byli inspiracją dla swojego otoczenia. Choć nie jestem miłośniczką prywatnych objawień, od dawna intrygowała mnie pewna postać. To Alicja Lenczewska, która jest nazywana mistyczką naszych czasów. Gdy otrzymałam z Wydawnictwa PROMIC propozycję recenzji jej Kontynuuj czytanie
7. Chwała Ojcu
„Nadeszła kobieta z Samarii, aby zaczerpnąć wody. Jezus rzekł do niej: „Daj Mi pić!„”(J 4,7) Jak trudno uzmysłowić sobie, że sam Bóg czegoś ode mnie chce. Zwraca się do mnie osobiście, nie do jakiegoś bezosobowego tłumu. Jak uświadomić sobie, że mogę odpowiedzieć na pragnienie samego Boga… To totalna Kontynuuj czytanie
Dzień
Dzisiaj, podczas przerwy śniadaniowej, półżartem półserio (ach, ta reforma ortografii!) wyliczaliśmy, jakie szczególne okazje pojawiły się ostatnimi czasy w kalendarzach. Znany nam Dzień Kobiet ma od jakiegoś czasu swój męski odpowiednik, choć nie przez wszystkich uznawany, a mianowicie Dzień Mężczyzny. Poza tym, również w marcu, obchodzi się podobno Kontynuuj czytanie
Wehikuł czasu. Ferajna ze szkolnej ławki Joana Jax̌
W nowym tygodniu, zapraszam do recenzji ✍️ książki 📕autorstwa Joanny Jax Wehikuł czasu. To pierwsza część cyklu Ferajna z ławki. I chociaż „Kasia, Bożenka, Wojtek, Adrian, Karol i Radek przez przypadek w ramach szkolnego projektu zostają przydzieleni do jednej grupy. Kiedy szukają pomysłu na szkolny konkurs, przez przypadek Kontynuuj czytanie
