Autor: nieuczesanemilkapisze

Nie trzeba tracić czegoś, co jest wielkim darem jaki mamy w Kościele, żeby go docenić. Co mam konkretnie na myśli? Stałe spowiednictwo i towarzyszenie duchowe. A są to dla mnie bardzo ważne przestrzenie, które dość mocno rozdzielam po to, by nie robić z sakramentu pokuty i pojednania pogaduszek Kontynuuj czytanie

Kiedy po spotkaniu biblijnym, które prowadził nowoprzybyły ksiądz wikary do naszej wspólnoty parafialnej, na jednym z komunikatorów przeczytałam pytanie: jak mi się podobało? Pomyślałam wtedy, że to jest taki rodzaj spotkania, w którym najważniejsze powinno być spotkanie ze Słowem Bożym. Choć oczywiście domyśliłam się, że chodzi o moją Kontynuuj czytanie

W czasie spotkania w kawiarence parafialnej  padła propozycja tematu, jaki mógłby być podjęty w czasie katechezy dla dorosłych: jak adorować Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie? I tak sobie pomyślałam: na wszystko musimy mieć receptę, gotowe rozważanie? Jakiś schemat według, którego mamy się modlić? Bo przecież tym właśnie jest Kontynuuj czytanie

Kilka dniu temu usłyszałam zdanie, które nie daje mi spokoju, powracając niczym bumerang z coraz większą siłą. Stawiając mi pytanie oto, czy mam prawo narzekać, krytykować decyzję biskupów, jeśli się za nich nie modlę. Do modlitwy wzajemnej modlitwy jedni za drugich jesteśmy wezwani na wzór Samego Pana Jezusa. Kontynuuj czytanie

Rozmowa z przyjaciółką skłoniła mnie do tego, by zadać sobie pytanie; czego oczekuje od kapłana? Jaką powinien pełnić rolę w moim życiu? Pierwszą odpowiedzią, jaka pojawiła mi się niemal automatycznie; powinien prowadzić mnie do Chrystusa i dawać Go w sakramentach świętych. Zarówno w Eucharystii, jak i sakramencie pokuty Kontynuuj czytanie

Często szukając rady w tej, czy innej sprawie najpierw o radę pytamy przyjaciół i dobrych znajomych. I chociaż nie ma nic złego w tym, że  przychodzimy z próbą o radę do tych, którym ufamy to do kogoś innego w pierwszej kolejności powinniśmy kierować nasze kroki. Kto powinien być Kontynuuj czytanie

Dziesiątego września obchodziliśmy pierwszą rocznicę beatyfikacji rodziny Ulmów: Wiktorii  i Józefa oraz ich dzieci: Stasi, Basi, Władzia, Frania, Antosia i nienarodzonego dziecka, które w momencie egzekucji Wiktoria zaczęła rodzić. Pod postem przypominającym o tej ważnej rocznicy, który na swojej stronie zamieściło Radio Niepokalanów pod licznymi komentarzami, aby Samarytanie Kontynuuj czytanie

Trudno jest patrzeć na to, gdy w miejscu, które powinno być przestrzenią do duchowego wzrostu i rozwoju, (bo tak widzę rolę parafii) dzieje się źle. I już słyszę te głosy osób z mojego otoczenia, które zaczną mnie namawiać do tego, żeby się zbuntować. Z resztą zgodnie z moimi Kontynuuj czytanie

Za wszystko dziękujcie nieustannie się módlcie taka jest  wola Ojca waszego względem was”. „Wdzięczność otwiera serce” i pozwala widzieć więcej dobra, które zostało nam dane przez Boga za pośrednictwem drugiego człowieka. Bo także przez drugiego człowieka Bóg działa w życiu każdego z nas. Niestety nie każdy ma odwagę Kontynuuj czytanie

Z racji przypadającego wczoraj święta Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny kilkanaście diecezji i archidiecezji ( w tym i „moja” warszawska) udzieliło dyspensy od nakazu, co do powstrzymania się od spożywania pokarmów mięsnych w piątek. Dlaczego o tym piszę? Zapewniam, że powodem, dla którego wspominam o wydanej dyspensie nie jest Kontynuuj czytanie