WP21.13 Ogromne możliwości … ku górze i w dół

Człowiek przejawia ogromne możliwości. Zarówno w stronę świetości jak i w strone zbrodni. Po tej ziemi chodza święci i zbrodniarze. Jedni są całkowicie świadomi swojego człowieczeństwa, jego wartości, kochają siebie ale w sposó czysty i dlatego potrafia kochać wszystkich wokół, traktujac ich na równi z sobą. Drudzy kochaja Kontynuuj czytanie

WP21.12 Człowieczeństwo spełnione

Tylko Miłość to odpowiedź na wołanie Stwórcy – wołanie które wciąż się rozlega, które wprawia dusze w drżenie, ogromne pragnienie odpowiedzi. Jedyne co może tą odpowiedź zablokować to ludzka wolna wola… Miłować chcemy w pełni, całym sobą, a Bóg z drugiej strony pragnie zaślubin z nami. Bo Miłość Kontynuuj czytanie

WP21.11 Doskonali jak Ojciec

„Panie, Boże Wszechmogący, Ty Jesteś, który Jestes, spraw bym się w Tobie zanurzył i zjednoczył bez reszty, tak bym Ja był tym którego Nie ma – byś był tylko Ty” Kim jest człowiek? Po co żyć? Jaki jest sens ludzkiego życia? Tysiące ludzi w polsce, tysiace dzieci w Kontynuuj czytanie

WP21.10 Chodzi o Miłość – o nic więcej

Jacques Martin: „Bó jest tym, kim chce być. Wybiera siebie. Jest istotą w pełni wolną. Wybrał Miłość i można Go zranić. Jest też w Nim coś ludzkiego i jest wrażliwy. Bóg jest wstrząśnięty złem. Wystawia się na ryzyko odtrącenia, które rani Go jako Miłość” Cała Biblioa pokazuje, że Kontynuuj czytanie

WP21.9 Kim On jest

Kim jest Bóg? Skąd i dokąd zmierza świat? Jakie są źródła wydarzeń i cel wielu wydarzeń które nas spotykają? Po co wszystko istnieje? To pytania które dotykaja każdego z nas. Dziś Słowo opisuje Esterę, która zadaje podobne pytania… Zadaje je samemu Bogu! I otrzymuje Jego odpowiedź. Niezwykła jest Kontynuuj czytanie

WP21.4 Wytrwać aż do celu

Idąc przez pustynię, dążąc przez pustkowie trzeba mieć obrany azymut. Kierunek, cel drogi. Aby nie zmarnować sił, by dojśc szybko i sprawnie do celu trzeba iść po linii prostej. Zbaczanie z drogi, wycieczki na rozpalone słońcem wydmy potrafi być śmiertelnie niebezpieczne. Człowiek może stracić siły, pobłądzić i nigdy Kontynuuj czytanie

72. Jezus przybył do nas!

Jezus z Apostołami przybija do przystani Genezaret. ZARAZ Go poznali! Od razu Go rozpoznali. Nie było internetu, gazet, nie było komórek, nie było telewizji. Tylko przekaz ustny. Człowiek stworzony na wzór i podobieństwo Boga, ma zapisanego swego Stwórce w swoim sercu, w głębokościach Duszy. Gdy Bóg przybywa człowiek Kontynuuj czytanie

71. Deszcz sakramentów

Św Ludwik podaje w punkcie 76. kolejną – z goła oczywistą – zasadę pielęgnacji drzewa życia w sercu człowieka. Życie sakramentami: Trzeba nieustannie zraszać owo Boże Drzewo przez Komunie święte, Msze święte i modlitwy publiczne i prywatne, bez których Drzewo to przestałoby przynosić owoce. (pkt 76. „Tajemnica Maryi” Kontynuuj czytanie

70. Niebezpieczne zwierzęta

Św Ludwik podaje kolejną podpowiedź dotyczącą pielęgnacji drzewa życia. W niezwykły sposób współgrającą z ćwiczeniem „Trzech Stopni Pokory” św Ignacego. Obaj święci przestrzegają przez wchodzeniem w jakiekolwiek pobłażanie grzechowi. Św Ignacy mówi o wchodzeniu po kolejnych stopniach pokory. Najpierw najważniejszym – walce z grzechami ciężkimi. Potem na kolejny Kontynuuj czytanie