Obrońca

Rozważam Pismo Święte – fragmenty przeznaczone w liturgii na dany dzień i te, które przygotowane zostały specjalnie dla uczestników seminarium odnowy wiary, które współtworzę. Z tych medytacji, zwłaszcza w ostatnich dniach, wyłania się obraz Boga Obrońcy. Przyznam, że rzadko rozważałam do tej pory ten Boski tytuł, tę cechę Kontynuuj czytanie

11 listopada

W tym roku, w narodowe święto, byliśmy rodzinnie na koncercie w ramach festiwalu Paderewskiego. Było pięknie (oprawa uroczystości), wzruszająco (dźwięki trafiały prosto do serca) i… smacznie (bankiet). A dodatkowo rodzinnie, bo wśród wielu uczestników tego wydarzenia kulturalnego znaleźli się także nasi krewni od strony męża. To było bardzo Kontynuuj czytanie

Listopad

„Nad wszystkim jest Pan ” – ten biblijny fragment budzi mnie tego ranka, a właściwie – pojawia się zaraz po moim przebudzeniu. To podstawowa prawda wiary: jest Bóg, który trzyma moje życie w swoich rękach (to też cytat z Pisma Świętego). Słowo Boże przeprowadza mnie przez kolejne dni Kontynuuj czytanie

Chwilowo zaniemogła

Weszłam z synami do słabo oświetlonego kościoła. Młodszy pytał mnie, jak nazywa się „to na suficie” (obiecałam, że wyjaśnię, jak wyjdziemy). Starsi uklęknęli w ławce. Zamknęli oczy, pochylili głowy: półmrok, kontrastujący z blaskiem świec, stwarzał atmosferę sprzyjającą skupieniu. Z wdzięcznością pomyślałam o tym miejscu. Miesiąc po miesiącu, rok Kontynuuj czytanie

Rodzi się wiara

Rozpoczęliśmy kilka dni temu seminarium odnowy wiary. Każdego dnia przez najbliższe dziewięć miesięcy zatrzymywać się będziemy nad krótkim fragmentem z Pisma Świętego, próbując wewnętrznie go smakować, jak podpowiada nam św. Ignacy z Loyoli. Zapisało się na to seminarium sto dwadzieścia kilka osób (już straciłam rachubę, ilu dokładnie jest Kontynuuj czytanie

Z jesienią w tle

W tym roku jesień zaczyna się bardzo pięknie: ciepło i malowniczo. Kolorowe liście szeleszczą pod moimi stopami, gdy idę z moją najmłodszą pociechą za rękę. Wdycham zapach rozgrzanej ziemi. Wieczorem robimy sobie domowe SPA, korzystając z prezentu, jaki dostałam od najstarszego syna. Mamy chwilę dla siebie. Rozmawiamy, śmiejemy Kontynuuj czytanie

Jest przy mnie

Cudownie, że jest jeszcze tak ciepło jak latem. Korzystamy z pięknej pogody i spędzamy sporo czasu na świeżym powietrzu, przede wszystkim podczas długich spacerów. Cieszę się, że już wracamy do zdrowia, powoli (wolałabym, żeby ten proces trwał szybciej) nabieramy z powrotem sił, choć osłabienie daje jeszcze o sobie Kontynuuj czytanie

Niebo nade mną

Człowiek myśli, Pan Bóg kryśli – jak mawiała świętej pamięci babcia mojego męża. Miniony weekend i ten, biegnący właśnie, tydzień spędzam z dziećmi, chora. Nie pojechałam więc na rekolekcje wspólnotowe (w tym roku prowadzone wyjątkowo w formie kursu), a moje pociechy, też chore, nie dotarły tam, gdzie planowały Kontynuuj czytanie

Zwyczajna niezwykłość

Inaczej niż zazwyczaj, bo w formie kursu spoza podstawowej formacji, odbywają się tegoroczne rekolekcje dla naszej wspólnoty. Nakładają się w czasie na wyjście ze szpitala naszego średniego syna i turniej młodszego. A, i wyjazd starszego i najstarszego. Córcia za to będzie razem z nami cały czas. Logistyka, logistyka… Kontynuuj czytanie