(Mk 11, 27-33) Jezus wraz z uczniami przyszedł znowu do Jerozolimy. Kiedy chodził po świątyni, przystąpili do Niego arcykapłani, uczeni w Piśmie i starsi i zapytali Go: „Jakim prawem to czynisz? I kto Ci dał tę władzę, żebyś to czynił?” Jezus im odpowiedział: „Zadam wam jedno pytanie. Odpowiedzcie Kontynuuj czytanie
T4.31. Figowiec
(Mk 11, 11-25) Jezus przybył do Jerozolimy i wszedł do świątyni. Obejrzał wszystko, a że pora była już późna, wyszedł razem z Dwunastoma do Betanii. Nazajutrz, gdy wyszli z Betanii, poczuł głód. A widząc z daleka figowiec, okryty liśćmi, podszedł ku niemu zobaczyć, czy nie znajdzie czegoś na Kontynuuj czytanie
T4.30. Wola Ojca niech się wypełni
(Mt 26, 36-42) Jezus z uczniami przyszedł do posiadłości zwanej Getsemani i rzekł do nich: „Usiądźcie tu, Ja tymczasem odejdę i tam się pomodlę”. Wziąwszy z sobą Piotra i dwóch synów Zebedeusza, począł się smucić i odczuwać trwogę. Wtedy rzekł do nich: „Smutna jest dusza moja aż do Kontynuuj czytanie
T4.29. Nawiedzenie i Wniebowstąpienie – wylanie Ducha Świętego
Maryja. Słyszy i ciąży Elżbiety… Sama jest w ciąży ale spieszy swej krewnej na pomoc. Idzie kilka dni przez góry. Podejmuje trud nie zważajac na siebie i swój stan. Przychodzi. NAWIEDZA ich. Wchodzi w ich dom. Wypowiada SŁOWO – POZDRAWIA ELŻBIETĘ. I zstępuje OBLUBIENIEC MARYI – Duch Święty. Kontynuuj czytanie
T4.28. THCNIJ Boże i daj mi nowe życie
Wspólnota Kościoła zgromadzona w jednym miejscu. Przychodzi wiatr. Szum. Gwałtowne uderzenie wiatru z Nieba – TCHNIENIE BOGA! To TCHNIENIE OŻYWCZE – to tchnienie które dało pierwiastek Ducha człowiekowi ulepionemu z prochu Ziemi. I teraz to samo tchnienie które daje siłę do nowego życia – życia po Zmartwychwstaniu. Życia Kontynuuj czytanie
T4.27. Areszt domowy i wykrzywiane Słowa Pana
Niesamowite gdy czyta się historię Pawła. Jest w areszcie domowym. 2000 lat temu. Wynajmuje mieszkanie i mieszka z pilnującym go żołnierzem. Zaprasza do siebie żydów by im wyjaśnić, że nie ma do nich urazy. Próbuje ewangelizować. Zaskakujące i niesamowite są drogi którymi Duch Święty prowadzi swoich głosicieli. Paweł Kontynuuj czytanie
T4.26. Piotrze, czy…?
(J 21,15-19) Gdy Jezus ukazał się swoim uczniom i spożył z nimi śniadanie, rzekł do Szymona Piotra: „Szymonie, synu Jana, czy miłujesz Mnie więcej aniżeli ci?” Odpowiedział Mu: „Tak, Panie, Ty wiesz, że Cię kocham”. Rzekł do niego: „Paś baranki moje”. I powtórnie powiedział do niego: „Szymonie, synu Kontynuuj czytanie
T4.25. Jezus modli się za mnie
(J 17,20-26) W czasie ostatniej wieczerzy Jezus podniósłszy oczy ku niebu, modlił się tymi słowami: „Ojcze Święty, nie tylko za nimi proszę, ale i za tymi, którzy dzięki ich słowu będą wierzyć we Mnie; aby wszyscy stanowili jedno, jak Ty, Ojcze, we Mnie, a Ja w Tobie, aby Kontynuuj czytanie
T4.24. Życie wieczne polega na poznaniu Ojca i Syna
(J 17,1-11a) W czasie ostatniej wieczerzy Jezus podniósłszy oczy ku niebu, rzekł: „Ojcze, nadeszła godzina! Otocz swego Syna chwałą, aby Syn Ciebie nią otoczył i aby mocą władzy udzielonej Mu przez Ciebie nad każdym człowiekiem dał życie wieczne wszystkim tym, których Mu dałeś. A to jest życie wieczne: Kontynuuj czytanie
T4.23. Pan zabiera ludzkie ciało do Nieba i daje nam Swego Ducha
Ze wszystkich stworzeń Bóg wybrał człowieka jako drogę przyjścia na świat przez Wcielenie. Ten pomysł doprowadził do wielu napięć w Niebie. Bóg zbadał pokorę Aniołów. Ci którzy się przeciwstawili w swej wolnosci wybrali upadek i utworzyli piekło. Bóg postawnoił przyjść ludzkie ciało i w tym ciele zbawić ludzkość Kontynuuj czytanie
