1 Gdy Mojżesz pasał owce swego teścia, Jetry, kapłana Madianitów, zaprowadził [pewnego razu] owce w głąb pustyni i przyszedł do góry Bożej Horeb. 2 Wtedy ukazał mu się Anioł Pański w płomieniu ognia, ze środka krzewu. [Mojżesz] widział, jak krzew płonął ogniem, a nie spłonął od niego. 3 Kontynuuj czytanie
Co mam, to ci daję – Dz 3:1-10
1 Gdy Piotr i Jan wchodzili do świątyni na modlitwę o godzinie dziewiątej, 2 wnoszono właśnie pewnego człowieka, chromego od urodzenia. Kładziono go codziennie przy bramie świątyni, zwanej Piękną, aby wstępujących do świątyni, prosił o jałmużnę. 3 Ten zobaczywszy Piotra i Jana, gdy mieli wejść do świątyni, prosił Kontynuuj czytanie
Gwiazdy i Obietnica – Rdz 15
Wprawdzie Abraham gości na Przystani już od dość dawna, ale przyszła mi do głowy jakiś czas temu jeszcze jedna, jak sądzę fajna, myśl związana z jego historią. 2 Abram rzekł: «O Panie, mój Boże, na cóż mi ona, skoro zbliżam się do kresu mego życia, nie mając potomka; Kontynuuj czytanie
Wyjdź dla siebie, cz. III – Rdz 22
Gdy Abram ma 99 lat, otrzymuje od Boga nowe imię, Abraham – ojciec mnóstwa. Podobnie nowe imię otrzymuje jego żona, która odtąd nazywać się będzie Sara – księżniczka. Jest to nadanie nowego posłannictwa, widomy znak, że ich powołanie od rodzicielstwa dojrzeje już niebawem. Rok później, modlitwy Abrahama i Kontynuuj czytanie
Wyjdź dla siebie, cz. II – Rdz 16
Rozdział 16. 1 Saraj, żona Abrama, nie urodziła mu jednak potomka. Miała zaś niewolnicę Egipcjankę, imieniem Hagar. 2 Rzekła więc Saraj do Abrama: «Ponieważ Pan zamknął mi łono, abym nie rodziła, zbliż się do mojej niewolnicy; może z niej będę miała dzieci». Abram usłuchał rady Saraj. 3 Saraj, Kontynuuj czytanie
Wyjdź dla siebie, cz. I – Rdz 12-15
Wyjdź dla siebie jest, można powiedzieć, amatorskim komentarzem do historii Abrahama z Księgi Rodzaju. Zebrałem tutaj przemyślenia, którymi dzieliliśmy się razem z grupą przyjaciół ze Stowarzyszenia Młodzieży Abraham na tegorocznym spływie kajakowym w Borach Tucholskich. Są to zarówno nasze interpretacje tekstu biblijnego, jak i ogólnożyciowe myśli, do których Kontynuuj czytanie
Płaczący Bóg – Łk 19:41-44
Miało być inaczej. Miał tutaj być obszerny wpis o apokaliptyce, o mowie eschatologicznej i o Powstaniu Żydowskim. Spędziłem wiele godzin, próbując napisać tekst wielowątkowy, omawiający zburzenie Świątyni w 70 r. z każdej możliwej strony. Przeceniłem swoje siły. Nie wyszło. Jest to tekst o płaczącym Bogu. Bo nie zawsze Kontynuuj czytanie
Jak zmierzyć miłość? – J 3:16-17
16 Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne. 17 Albowiem Bóg nie posłał swego Syna na świat po to, aby świat potępił, ale po to, by świat został przez Niego zbawiony. Jest to Kontynuuj czytanie
Trudne początki – Rdz 1:1-2:4
1 Na początku Bóg stworzył niebo i ziemię. 2 Ziemia zaś była bezładem i pustkowiem: ciemność była nad powierzchnią bezmiaru wód, a Duch Boży unosił się nad wodami. 3 Wtedy Bóg rzekł: «Niechaj się stanie światłość!» I stała się światłość. 4 Bóg widząc, że światłość jest dobra, oddzielił Kontynuuj czytanie
