14 A gdy nadeszła pora, zajął miejsce u stołu i Apostołowie z Nim. 15 Wtedy rzekł do nich: «Gorąco pragnąłem spożyć Paschę z wami, zanim będę cierpiał. 16 Albowiem powiadam wam: Już jej spożywać nie będę, aż się spełni w królestwie Bożym». 17 Potem wziął kielich i odmówiwszy dziękczynienie rzekł: «Weźcie Kontynuuj czytanie
Czy Weronika przeszła do historii? — Droga Krzyżowa 2018
Stacja VI – Weronika ociera twarz Panu Jezusowi Postawmy następujące pytanie: czy Weronika przeszła do historii? W najbardziej podstawowym sensie oczywiście tak, jak każdy człowiek, który kiedyś żył. Można jednak „przejść do historii“ w szerszym sensie — raz na jakiś czas zdarza się, że czyjeś życie, przynajmniej w Kontynuuj czytanie
Miasto Pozorów – Ap 3:14-22
14 Aniołowi Kościoła w Laodycei napisz: To mówi Amen, Świadek wierny i prawdomówny, Początek stworzenia Bożego: 15 Znam twoje czyny, że ani zimny, ani gorący nie jesteś. Obyś był zimny albo gorący! 16 A tak, skoro jesteś letni i ani gorący, ani zimny, chcę cię wyrzucić z mych Kontynuuj czytanie
Posąg, cz. III – Wj 32:30-35
Są zjawiska, z którymi się nie walczy. Gdy nadchodzi huragan, najlepiej zejść mu z drogi. Mojżesz, mimo tego, staje na drodze Bożego gniewu — wprost pomiędzy nadchodzącą nawałnicą, a ludem, który umiłował. 30 Nazajutrz zaś tak powiedział Mojżesz do ludu: «Popełniliście ciężki grzech; ale teraz wstąpię do Pana, Kontynuuj czytanie
Posąg, cz. II – Wj 32:15-29
Wydaje się, że Mojżesz uratował sytuację, ale jej gorzkie owoce są dopiero przed nami. Teraz musi zejść na dół i posprzątać bałagan, którego narobił jego brat. 15 Mojżesz zaś zszedł z góry z dwiema tablicami Świadectwa w swym ręku, a tablice były zapisane na obu stronach, zapisane na Kontynuuj czytanie
Posąg, cz. I – Wj 32:1-14
Podczas długiej wędrówki przez piaszczyste bezdroża Izraelowi minęło wiele dni nie naznaczonych niczym szczególnym, jak to zresztą w czasie każdej wędrówki, przez dowolne bezdroża. Bywały jednak i takie, które zapadały w pamięć na lata, a wśród tych ten zajmuje szczególne miejsce. Jest on wspomnieniem bolesnym, ale wartym zapisania. Kontynuuj czytanie
Dwie Ojczyzny – Wj 2:1-10
Jakiś czas temu przyszło mi do głowy pewne ciekawe pytanie, związane z początkami historii Mojżesza. Pewnie nie od razu będzie oczywiste, dlaczego nie jest ono oczywiste, ani też, dlaczego ktokolwiek miałby uznać tę kwestię za ciekawą. Jednakże myślę, że wbrew powierzchownym intuicjom, warto się w nią zagłębić, a Kontynuuj czytanie
Najwyższe Imię – Wj 3:1-17
1 Gdy Mojżesz pasał owce swego teścia, Jetry, kapłana Madianitów, zaprowadził [pewnego razu] owce w głąb pustyni i przyszedł do góry Bożej Horeb. 2 Wtedy ukazał mu się Anioł Pański w płomieniu ognia, ze środka krzewu. [Mojżesz] widział, jak krzew płonął ogniem, a nie spłonął od niego. 3 Kontynuuj czytanie
Co mam, to ci daję – Dz 3:1-10
1 Gdy Piotr i Jan wchodzili do świątyni na modlitwę o godzinie dziewiątej, 2 wnoszono właśnie pewnego człowieka, chromego od urodzenia. Kładziono go codziennie przy bramie świątyni, zwanej Piękną, aby wstępujących do świątyni, prosił o jałmużnę. 3 Ten zobaczywszy Piotra i Jana, gdy mieli wejść do świątyni, prosił Kontynuuj czytanie
Płaczący Bóg – Łk 19:41-44
Miało być inaczej. Miał tutaj być obszerny wpis o apokaliptyce, o mowie eschatologicznej i o Powstaniu Żydowskim. Spędziłem wiele godzin, próbując napisać tekst wielowątkowy, omawiający zburzenie Świątyni w 70 r. z każdej możliwej strony. Przeceniłem swoje siły. Nie wyszło. Jest to tekst o płaczącym Bogu. Bo nie zawsze Kontynuuj czytanie

