Autor: Uratowana

Jestem wzruszona. Zadziwiona marzeniami, które się spełniają, zadziwiona znaczną poprawą relacji, także, a raczej przede wszystkim, relacji małżeńskiej, zadziwiona miłością, która nieśmiało wyziera z oczu. Jak pusty dom, w którym Ktoś zapalił światło i który nie straszy już przechodniów. Jak piec, w którym Ktoś zapalił, na razie podpałkę. Kontynuuj czytanie

Siedzę sobie, obok świeci się choinka, za oknem słychać fajerwerki, a ja się uśmiecham. Już miałam nic nie pisać w tym roku, ale czułam dziś natchnienie, by to zrobić. Bóg jest wierny swoim obietnicom. Jak pisałam na początku bloga, kiedyś usłyszałam, że Pan uleczy moje rany. Wzięłam te Kontynuuj czytanie

Raz pewien kapłan stwierdził, że akt małżeński można porównać do Eucharystii. Nie zgodziłam się z nim. Ostatnio tamto wspomnienie nie daje mi spokoju i poszukuje we mnie nowej odpowiedzi. Chyba ją znalazło. Nie dopytałam jak ten ojciec rozumie to porównanie, co je uzasadnia. To mój stały numer, nie Kontynuuj czytanie

Dziś na kazaniu dzieci miały wskazać zachowania, które mogą pomóc w dobrym przeżywaniu Adwentu – tutaj dokładnie nie zapamiętałam pytania, ale taki był kontekst. Młodsze dzieci wymieniały czynności typu odmówienie różańca, pójście do kościoła na mszę, bycie grzecznym na lekcji religii. Starsze mówiły też o uprzejmości względem innych Kontynuuj czytanie

Każdy z nas ma takie drzwi. Dobrze wiesz, że to, co za nimi zastaniesz jest wymagające. Najchętniej właśnie teraz, stojąc przed nimi, obróciłbyś się na pięcie i zwiał. Rozglądasz się za kimś, kto lepiej sobie z tym poradzi, a jeśli kogoś takiego nie ma, odwlekasz moment dotknięcia klamki. Kontynuuj czytanie

Ostatnio często mam w myślach motyw, który pojawia się w różnych utworach literackich lub filmach. Jest wojna. Mąż, ojciec zostawia bliskich i wyrusza na front. Zostawia żonę, dzieci, rodziców, przyjaciół. Mijają lata. I teraz bywa różnie. Jedni czekają na powrót tego mężczyzny. Wieczorami gładzą wyblakłe zdjęcie, uśmiechają się Kontynuuj czytanie