Dziwne jest jednak odejście Jezusa do nieba. Zbawiciel ewidentnie żegna się z uczniami, lecz Jego Imię nie było nigdy „opuszczenie”; Jego Imię to אהיה – JESTEM, Jego imię to OBECNOŚĆ. Dlatego mówi do uczniów: „A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata” – Kontynuuj czytanie
Tron Boga – Łk 23,35-43
Jezus Nazarejczyk, Król Żydowski – tak brzmiał dokument koronacyjny wydany przez namiestnika Imperium Rzymskiego, który jednocześnie był tytułem winy. Za tożsamość królewską skazany na śmierć przez ukrzyżowanie, choć sędzia wprost przyznał, że nie znalazł w Nim żadnej winy. Galilejczyk został oskarżony przed Rzymem o działalność przeciwko państwu: przywłaszczanie Kontynuuj czytanie
Jesteśmy usprawiedliwieni – List do Rzymian
Jest taka „prawda wiary”, która od lat wybrzmiewała na egzaminach do Pierwszej Komunii i Sakramentu Bierzmowania: „Bóg jest sędzią sprawiedliwym, który za dobre wynagradza, a za złe karze”. Mamy zatem przekaz taki: masz być grzeczny, bo jak nie będziesz grzeczny, to zostaniesz ukarany. Zatem od najmłodszych lat zasiewa Kontynuuj czytanie
Toksyczny Wstyd – część III
Owe poczucie niewystarczalności jest we wstydzie biblijnym kluczowe. Człowiek nabrał głębokiego przekonania, że jest jako stworzenie niegodny miłości, choć przecież w naszym jestestwie posiadamy pierwiastek samego Boga, coś, czego nie mają nawet Aniołowie. Dlatego Bóg nazywa nas swoimi dziećmi, bo wpisał w nas część Siebie. Mimo to, owy Kontynuuj czytanie
Zagubiony Jezus: Łk 2, 41-52
Już u małego, dwunastoletniego Jezusa pojawia się piękna i ważna cecha wierności sobie, o której chciałbym w dzisiejszym podcaście więcej powiedzieć. Jezus od najmłodszych lat był wierny sobie i nie bał się tym samym nie spełniać oczekiwań. Tymczasem owo napięcie między potrzebą bycia przyjętym, poprzez spełnianie oczekiwań, a Kontynuuj czytanie
Wypłyń na głębię – Łk 5, 1-11
Wtedy Piotr, rozpoznając Boga w obfitości, przerażony pada do nóg Jezusa i prosi Go: Wyjdź ode nie Panie, bo jestem człowiekiem grzesznym. Szymon trochę zna siebie i jest uczciwy. Wie, że w życiu zrobił dużo złego i że on i Bóg nie pasują do siebie. Co ciekawe, Piotr Kontynuuj czytanie
Bądź grzeczny! – przykazania anankasty
Osoby anankastyczne szukają obiektywnie aprobowanej formy wyrażania agresji i nadają temu nawet pewną wartość. Stąd biorą się fanatycy wszelkich możliwych idei, którzy nieubłagalnie, bezkompromisowo, no i bezwzględnie walczą przeciwko czemuś, czy to w sprawach moralności czy religii, popędów czy higieny. Agresja jest wówczas z całym przekonaniem kierowana już Kontynuuj czytanie
Więzienie perfekcjonisty
Prowadzenie życia duchowego jest przestrzenią, aby doświadczyć różnicy pomiędzy tym, kim naprawdę jestem, a tym, za kogo staram się uchodzić. Dla niektórych, początki drogi duchowej mogą okazać się bardzo bolesne, bo zostanie naruszone owo „ja publiczne”, tego supersługę z wielkim długiem. W miejscu nadczłowieka pojawi się „małe ja”, Kontynuuj czytanie
Wyrzekanie się radości
W kulturze, w której nieustannie kontempluje się niedostatek, brak poczucia bezpieczeństwa i pewności, radość staje się doznaniem, które wzbudza podejrzliwość i jest sabotowana. Bo gdy przychodzi jakieś niespodziewane dobro, pojawia się zaraz myśl: To zbyt piękne, aby mogło być prawdziwe. Musi być w tym jakiś haczyk. My spodziewamy Kontynuuj czytanie
