Bóg szanuje i podejmuje drogę rozwoju człowieka. Od urodzenia aż po dojrzałość. Pokazuje w ten sposób jak ważny jest to czas i jak intymny. Ewangelie prawie nic nie mówią na ten temat. Może poza małymi epizodami – jak znalezienie w świętyni, czy uciekcza i powrót z Egiptu… Reszta Kontynuuj czytanie
T2.30 Od początku jest znakiem sprzeciwu
(Łk 2,22-35) Gdy upłynęły dni Ich oczyszczenia według Prawa Mojżeszowego, Rodzice przynieśli Jezusa do Jerozolimy, aby Go przedstawić Panu. Tak bowiem jest napisane w Prawie Pańskim: „Każde pierworodne dziecko płci męskiej będzie poświęcone Panu”. Mieli również złożyć w ofierze parę synogarlic albo dwa młode gołębie, zgodnie z przepisem Kontynuuj czytanie
T2.30 Odnaleźć Pana
(Mt 2,13-18) Gdy Mędrcy odjechali, oto anioł Pański ukazał się Józefowi we śnie i rzekł: „Wstań, weź Dziecię i Jego Matkę i uchodź do Egiptu; pozostań tam, aż ci powiem; bo Herod będzie szukał Dziecięcia, aby Je zgładzić”. On wstał, wziął w nocy Dziecię i Jego Matkę i Kontynuuj czytanie
T2.28 Odwaga świadectwa
Świadectwo to dar. Odwaga to łaska Boga. Bóg wychowuje człowieka do składania świadectwa. Św.Szczepan był przepełniony tą łaską – Duchem Świętym (Mt 10,17-22) Jezus powiedział do swoich Apostołów:„Miejcie się na baczności przed ludźmi. Będą was wydawać sądom i w swych synagogach będą was biczować. Nawet przed namiestników i Kontynuuj czytanie
T2.27. Słowo ucieleśnione
(J 1,1-18) Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo. Ono było na początku u Boga. Wszystko przez Nie się stało, a bez Niego nic się nie stało, co się stało. W Nim było życie, a życie było światłością ludzi, a światłość w Kontynuuj czytanie
T2.26 Wola Boga, która się wypełnia
(Łk 1, 67-79) Zachariasz, ojciec Jana, został napełniony Duchem Świętym i prorokował, mówiąc: „Błogosławiony Pan, Bóg Izraela, bo lud swój nawiedził i wyzwolił, i wzbudził dla nas moc zbawczą w domu swego sługi Dawida: jak zapowiedział od dawna przez usta swych świętych proroków; że nas wybawi od naszych Kontynuuj czytanie
T2.25 Bóg który rozwiązuje język
(Łk 1, 57-66) Gdy jej sąsiedzi i krewni usłyszeli, że Pan okazał jej tak wielkie miłosierdzie, cieszyli się z nią razem. Ósmego dnia przyszli, aby obrzezać dziecię, i chcieli mu dać imię ojca jego, Zachariasza. Ale matka jego odpowiedziała: „Nie, natomiast ma otrzymać imię Jan”. Odrzekli jej: „Nie Kontynuuj czytanie
T2.24 Magnificat
Maryja świadoma swego wybrania, swego niezwykłego Oblubieńca – Ducha Świętego – śpiewa z pokorą: (Łk 1, 46-56) W owym czasie Maryja rzekła: „Wielbi dusza moja Pana i raduje się duch mój w Bogu, zbawicielu moim. Bo wejrzał na uniżenie swojej Służebnicy.Oto bowiem odtąd błogosławić mnie będą wszystkie pokolenia, Kontynuuj czytanie
T2.23 Spojrzenie wiary
(Łk 1, 39-45) W tym czasie Maryja wybrała się i poszła z pośpiechem w góry do pewnego miasta w ziemi Judy. Weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę. Gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Maryi, poruszyło się dzieciątko w jej łonie, a Duch Święty napełnił Elżbietę. Wydała ona głośny okrzyk Kontynuuj czytanie
T2.22 Bóg przybiera ludzkie ciało
(Łk 1, 26-38) Bóg posłał anioła Gabriela do miasta w Galilei, zwanego Nazaret, do Dziewicy poślubionej mężowi, imieniem Józef, z rodu Dawida; a Dziewicy było na imię Maryja. Anioł wszedł do Niej i rzekł: „Bądź pozdrowiona, pełna łaski, Pan z Tobą, błogosławiona jesteś między niewiastami”. Ona zmieszała się Kontynuuj czytanie
