W mistycznej literaturze katolickiej rzadko spotyka się detal tak pozornie drobny, a tak głęboko znaczący jak złoty pas Jezusa z wizji św. Siostry Faustyny Kowalskiej z 1929 roku (Dz. 40). Nie jest to element liturgiczny, nie symbol eucharystyczny wprost, nie atrybut królewski w klasycznym sensie. To gest intymny, Kontynuuj czytanie
Pas. O złotym pasie Jezusa, którego nie ma na obrazie Miłosierdzia
Nie chodzi o pas w brydżu. Chociaż coś z brydża jednak tutaj zostaje: moment, w którym człowiek musi zdecydować, czy gra dalej według dotychczasowego układu kart, czy pasuje, bo zobaczył coś, czego już nie da się zlekceważyć. Chodzi o pas. O złoty pas Jezusa. O szczegół tak drobny, Kontynuuj czytanie
Pas i co z niego wynikło…
Niezamierzona spójność detali w tekstach mistycznych to jeden z najbardziej fascynujących obszarów badań na styku teologii, psychologii i teorii literatury. Kiedy badamy relacje z objawień prywatnych, często skupiamy się na wielkich dogmatach, uderzających wizjach eschatologicznych czy głębokich wezwaniach ascetycznych. Tymczasem to, co najgłębiej uwierzytelnia dany zapis – oddalając Kontynuuj czytanie
Światełko w tunelu
Światło w ciemności celi pada na białą szatę. Kontrast jest tak ogromny, że każdy szczegół wizji z 22 lutego 1931 roku rysuje się niewiarygodnie ostro na siatkówce oka mistyczki: podniesiona ręka w geście błogosławieństwa, dłoń dotykająca szaty na piersiach, dwa promienie – czerwony i blady – emanujące z Kontynuuj czytanie
„Złoty pas i co z tego wynikło…”
Nie chodzi o pas w brydżu. Ale trochę chodzi – po tym wpisie ateistyczna komórka z siedzibą w Moskwie będzie miała ze mną problem. Wiem, że jestem od dawna na celowniku służb rosyjskich (i rosyjskiej mafii), a także skrajnej prawicy. Po tym wpisie ateiści spasują, jeśli mają choć Kontynuuj czytanie
Spotkałem Boga…
*** Wszedłem do zakrystii niepozornego kościoła w małym miasteczku mazurskim jako ateista w lipcową noc w 1993 roku. Wyszedłem jako wierzący. Co się stało w kilka minut? Spotkałem Boga wszechmogącego, który „unosił się”, a raczej Jego chwała, delikatna potęga i moc w całym kościele parafialnym w Rybnie pomorskim Kontynuuj czytanie
Rozważanie Słowa Bożego – XI NIEDZIELA ZWYKŁA A – 14 czerwca 2026
W dzisiejszą niedzielę pragnę kontynuować aspekt, nad którym pochyliłem się tydzień temu, wychodząc od odnoszących się do Jezusa słów proroka Izajasza: „Pan posłał mnie, abym ubogim niósł Dobrą Nowinę, więźniom głosił wolność” (por. Łk 4, 18 [Iz 61, 1c i ef]), śpiewanych w ubiegłą niedzielę przed Ewangelią i Kontynuuj czytanie
miejsca wybrania
Są takie miejsca na mapach naszych żyć, które zmieniają zupełnie kierunek naszych ścieżek. Są jak węzły drogowe, na których skręcając, raz na zawsze obieramy trasę. Pewna mała wioska otoczona lasami, dzikimi łąkami, w objęciach błękitego tajemniczego Bugu, jest dla mnie takim miejscem. To tu – choć wtedy Kontynuuj czytanie
Prośmy o ufność w Bożą troskę, opiekę dla tych, których Pan powołuje do życia konsekrowanego.
Każdy kogo Pan powołuje do życia konsekrowanego mierzy się z pytaniami.Także o bezpieczeństwo, jeśli chodzi o te podstawowe potrzeby. O tym, że Jezus nie zostawia bez pomocy tego kogo powołuje widać, jak na przysłowiowej dłoni w różnych fragmentach Ewangelii, ale również na przykładzie proroka Eliasza, o którego zabezpieczenie Kontynuuj czytanie
Słuchając Serca
Cor ad cor loquitur Przedstawienie nawiązuje do opisu Ostatniej Wieczerzy, w czasie której Umiłowany Uczeń Jezusa miał głowę położoną na piersi Nauczyciela i słuchał bicia Jego Serca w chwili, gdy została objawiona tożsamość zdrajcy Judasza. Chrześcijanin jest właśnie tym, który słucha Serca Zbawiciela. Słucha tak długo, aż jego Kontynuuj czytanie
