stara notatka z koncertu

Ostatnio przeglądam stare zapiski, bruliony, listy… Znalazłam napisane na karteluszku to:     Koncert z okazji 80 urodzin Wojciecha Killara – Katowice Nusia i Domi zrywają stokrotki. Szeleszczą drzewa. Poza tym cisza jak zasiał, rozrzedzona skondensowaną muzyką z fortepianu. Krzesło skrzypiało? Nie słyszałam. – Killar jes ciężko chory Kontynuuj czytanie

Karmel w cieniu Cluny

Gdy podróżuje się po Francji, nie sposób nie zauważyć, że każdy region, każde miasto i miasteczko naznaczone jest historyczną obecnością chrześcijaństwa. Dzisiaj wiele z tych obiektów, to martwe ślady istniejących przed laty żywych wspólnot. Francja w dużej mierze jest świecka, ale to nie znaczy, że nie jest chrześcijańska. Kontynuuj czytanie

ignis

  I oto ognisko płonie. Nazbierałam suchych gałązek, przyniosłam drewno, zapałki, trochę papieru, odgarnęłam suche liście z paleniska, sześć ziemniaków zagrzebałam na dnie. W pogotowiu czeka konewka z wodą, tak na wszelki wypadek. Siedzę i patrzę. Twarzą zwrócona ku zachodowi słońca. Za mną siedzi biała kotka Inka. Mruczy. Kontynuuj czytanie

sad

  Jestem w środku naszego sadu. Przy starym sczernialym ognisku otoczonym jeszcze starszymi czerwonymi cegłami. „Gdyby tak przynieść zapałki i je podpalić – myślę – Są jeszcze suche gałązki, niespalone polana”. Tymczasem promienie późno – popołudniowego słońca głaszczą czerwone szorstkie policzki cegieł, ślizgają się po lśniących zwęglonych resztkach Kontynuuj czytanie

Wiosna (młodość) w Kościele

Moja parafia, nie jest typowo wiejska, gdyż od lat rozbudowują się w okolicy liczne osiedla domków jednorodzinnych, do których przeprowadzają się mieszkańcy pobliskiego miasta. Na niedzielnych mszach świętych coraz więcej nowych twarzy. Głównie młodych rodzin z małymi i większymi dziećmi. Do tego dziewczęta i chłopcy, których znałem jako Kontynuuj czytanie

pranie

  Siedzę na patio w ten niedzielny słoneczny poranek. Grzeję dłoń o kubek z kawą, otulona czerwonym szlafrokiem, bo ranek jest nieco rzeźki. Nade mną akurat koncert w wykonaniu Orkiestry Pól i Lasów, a przede mną wzdłuż podwórka faluje kolorowo wczorajsze pranie. I – o dziwo – moja Kontynuuj czytanie