Za wszystko dziękujcie nieustannie się módlcie taka jest wola Ojca waszego względem was”. „Wdzięczność otwiera serce” i pozwala widzieć więcej dobra, które zostało nam dane przez Boga za pośrednictwem drugiego człowieka. Bo także przez drugiego człowieka Bóg działa w życiu każdego z nas. Niestety nie każdy ma odwagę Kontynuuj czytanie
„Ojcowskim sercem” bp Artur Ważny
Widziałam tę książkę na Instagramie, u osób, które mają bardzo bliską mi wrażliwość czytelniczą. Zatrzymywała mnie wiele razy, bo słowo „ojciec” budzi we mnie różne odczucia… Znajomi zapewniali, że ta książka koi, odradza, otula Bożą miłością. Sięgnęłam więc po nią z wielką ciekawością i … nadzieją. Biskup Artur Kontynuuj czytanie
obwieszczenie drobne:)
– Ja już przeszłam do jesieni – oznajmiła nam wczoraj córka najmłodsza. Oznajmiła kategorycznie i nieodwołalnie. Mimo upałów na zewnątrz i wieszczych przepowiedni tatusia, że „zapowiadają, że i wrzesień ma być upalny”. – A ja i tak już przeszłam do jesieni – powtórzyła. Zresztą nie tylko ona Kontynuuj czytanie
nadzieja
Bieszczady – mimo, że wybraliśmy je ze względu za ich niewysokość i łatwość tras – jednak nie przypadły do gustu mojemu mężowi. Owszem, ładne, lecz wolał je oglądać z okna kwatery lub auta. Ale żeby zaraz się wspinać po jakichś kamieniach i schodach, to już lekka przesada;) Kontynuuj czytanie
Rymowanka
Nie zrozumiem dziś wszystkiego I bardzo się cieszę z tego. I wierszy też pisać nie umiem, Po prostu coś składam, maluję. Tak się skórczyło moje serce, Bo rzeczy stały się najważniejsze. Aniele Boży pójdź ze mną proszę nad morze.
Nie rozumiem
Nie rozumiem Twoich słów, Jezu Ale moje serce chłonie je Jak pustynia, która wchłania wodę Tak ja chłonę Twoją miłość
Kolejny raz
Magnolia w naszym ogrodzie kwitnie już trzeci raz w tym roku. Patrzę na nią i zastanawiam się, jak to jest w naszym życiu: nasze starsze dzieci „zakwitają”, młodsze są jeszcze jak pączki kwiatów, a my? Mam wrażenie, że mimo tego, że jesteśmy już w „poważnym wieku”, jak mawia Kontynuuj czytanie
Już z Nim nie chodzili
„Chodzić ze sobą”. Znacie zapewne ten młodzieżowy synonim bycia z kimś w związku. Chodziło się za rękę – do kina, do kawiarni, na spacer… Choć to nie tyle miejsce było ważne, ile samo bycie razem, towarzyszenie sobie, poznawanie się, budowanie zaufania, przeżywanie relacji, rozmowy. Takie chodzenie mogło być Kontynuuj czytanie
Rozważanie Słowa Bożego – XXI NIEDZIELA ZWYKŁA B – 25 sierpnia 2024
Dzisiejsza Liturgia Słowa stawia nam pytanie: „Na kim chcemy polegać: na Bogu czy na samym sobie?”. Owo pytanie może nasuwać się nam szczególnie po lekturze dzisiejszego pierwszego czytania z Księgi Jozuego (24, 1-2a. 15-17. 18b) i dzisiejszej Ewangelii, którą jest, podobnie jak w poprzednie cztery niedziele, fragment szóstego Kontynuuj czytanie
Pełnia życia. Medytacje z Kany Galilejskiej
Sięgałam po tę książkę dwukrotnie. Pamiętam, gdy zaczęłam czytać ją pierwszy raz. Bardzo się nią męczyłam. Stwierdziłam, że widocznie nie jest to lektura na TERAZ i odłożyłam ją na półkę. Sięgnęłam po nią ponownie kilka miesięcy później. Rozbroiła mnie. Dotykała, przenikała. Czytałam i wzdychałam „wow”, bo tak mocno… Kontynuuj czytanie
