Są różne domy, a wśród nich te, które są nie wyremontowane. W związku z tym, wczoraj, zapytał mnie mój znajomy: Gdzie jest twój dom, w którym chciałabyś na stałe zamieszkać. Odpowiedziałam: – W Niebie. Tam chciałabym na stałe zamieszkać. – Ale nie chodzi o ten w niebie, ale Kontynuuj czytanie
Kilka kroków
Ostatnie ciepłe promienie słońca zaglądają do naszego ogrodu. Być może letnia pogoda jeszcze się przez jakiś czas utrzyma, ale poranki i wieczory już są chłodne. Przez ostatni tydzień tego nie odczułam na własnej skórze, bo leżałam chora w domu na zwolnieniu lekarskim. Ten tydzień był pod wieloma względami Kontynuuj czytanie
Kąśliwi pożeracze czy zjednoczeni świadkowie?
„[…] skąd kłótnie między wami?”. To niełatwe i niewygodne pytanie św. Jakuba usłyszymy w już najbliższą niedzielę w czasie liturgii słowa, w drugim czytaniu (Jk 3,16–4,3). Autora cytowanego listu tradycja utożsamia z Jakubem, synem Alfeusza, różnym od Jakuba, brata Jana. Był on jednym z apostołów, o których niedzielna Kontynuuj czytanie
Kogo najpierw pytasz o radę ?
Często szukając rady w tej, czy innej sprawie najpierw o radę pytamy przyjaciół i dobrych znajomych. I chociaż nie ma nic złego w tym, że przychodzimy z próbą o radę do tych, którym ufamy to do kogoś innego w pierwszej kolejności powinniśmy kierować nasze kroki. Kto powinien być Kontynuuj czytanie
Oddychać imieniem Jezus
Mnożymy modlitwy i nabożeństwa. Czytamy coraz więcej lektur duchowych. Wstępujemy do licznych wspólnot. Szukamy Boga bardzo łapczywie, a jednak z czasem spostrzegamy, że towarzyszy temu wszystkim jakaś pustka, brak i rozczarowanie. Wtedy wzmaga się w nas frustracja, bo przecież szukamy duchowej satysfakcji tak usilnie i długo, że efekty Kontynuuj czytanie
Święta Weronika Giuliani. Pisma Maryja
Kilka miesięcy temu czytałam fragmenty dziennika jednej z największych mistyczek i stygmatyczek Kościoła Katolickiego, św. Weroniki Giuliani. To dziesięć tekstów zapisanych przez Weronikę, opisujących różne etapy jej życia, których myślą przewodnią jest modlitwa. Pisałam o tej lekturze tutaj. Czując jak bardzo przemawiała do mnie pierwsza publikacja, postanowiłam sięgnąć Kontynuuj czytanie
Jeden, dwa, trzy…
Dokładnie trzy lata temu dorzuciłam swoje trzy grosze w przestrzeni internetowej na temat wiary. 17-go września 2021 roku powstała „Rycząca owieczka”. Ponad trzy lata temu dokonał się w moim życiu swoisty (choć nie pierwszy) przewrót kopernikański, w którego konsekwencji centralne miejsce prawidłowo zajął Bóg. Przekroczyłam próg Pisma Świętego, Kontynuuj czytanie
Autostrada do Nieba
Przez ile dróg musi przejść każdy z nas, by mógł świętym się stać? Carlo Acutis już w wieku 7 lat poprosił o możliwość wcześniejszego przyjęcia Komunii Świętej. Po Pierwszej Komunii Świętej, za zgodą swojego kierownika duchowego – Don Ilio Carrai, Carlo codziennie codzienne spotykał się z Panem w Kontynuuj czytanie
„Podróże mrówki Arseniusza. Uczynki miłosierdzia” Jerzy Szyran
Co o ludzkim życiu może wiedzieć mała mrówka? Czy dzieci sięgają po lektury, w których narratorami są zwierzęta? Jaką wartość ma taka lektura? Moi chłopcy, choć już nie są mali (to 8 i 11 latkowie), uwielbiają historie, w których narracje przejmuje świat zwierząt. Mrówka Arseniusz opowiada, podróżuje w Kontynuuj czytanie
Rozważanie Słowa Bożego – XXIV NIEDZIELA ZWYKŁA B – 15 września 2024
Dzisiejsza Liturgia Słowa, a w szczególności dzisiejsza Ewangelia, wzywa nas do naśladowania Chrystusa w niesieniu swojego codziennego krzyża, powierzając Mu przy tym nasze trudności, związane z jego niesieniem, ponieważ tylko w momencie, gdy niesiemy swój krzyż w zjednoczeniu ze Zbawicielem, staje się on o wiele lżejszy do udźwignięcia. Kontynuuj czytanie
