29. Duch wieje tam gdzie chce

Dziś w Słowie Bożym widzimy poganina. Obcego proroka, który otwiera się na Ducha Świętego i wypowiada proroctwo o Mesjaszu. Po dziś dzień słow tego człowieka czytamy w Kościołach. Prorok mówi w o wielkich dziełach Boga. Zapowiada Jezusa. Mimo, że został wezwany, by przeklinać Izrael. By służyć obcemu bóstwu. Kontynuuj czytanie

Lekcja

Dziś na kazaniu dzieci miały wskazać zachowania, które mogą pomóc w dobrym przeżywaniu Adwentu – tutaj dokładnie nie zapamiętałam pytania, ale taki był kontekst. Młodsze dzieci wymieniały czynności typu odmówienie różańca, pójście do kościoła na mszę, bycie grzecznym na lekcji religii. Starsze mówiły też o uprzejmości względem innych Kontynuuj czytanie

27. Umysł na uwięzi

Bóg nie może zadziałać w sercu, które jest w niewoli. Które jest na uwięzi. Zablokowane ludzką wolą i zatwardziałością serca. Dopieo w sercu otwartym dzieją się cuda. Pojawia się światło zrozumienia. Człowiek zaczyna łączyć fakty i poznaje rzeczywistość. Jezus dziś pokazuje dwie grupy ludzi. Zatwardziałych faryzeuszów, którzy najpierw Kontynuuj czytanie

lukrowane oczka

  – O – wykrzykuje Hania głosem na poły rozbawionym, na poły rozrzewnionym – Portrecik mamusi!!!I wszyscy pochylają się nad małym skraweczkiem papieru, na którym widnieje mały włochaty stworek narysowany niegdyś rączką 2-letniej Ali.– Kocham go – wzdycham, przytulając stworka do piersi.– Ale zobacz tato, mama naprawdę ma Kontynuuj czytanie

393. Adwentowe Opowieści: tęsknota

W chwili, gdy do Ciebie piszę. Ty jeszcze jesteś w podróży. Jakże bardzo chciałabym być blisko Ciebie, aby Twe długie godziny w pociągu uczynić nieco krótszymi! Dzisiejszy dzień jest bardzo pochmurny. Mokro, mgła, na dworze ciemno. Trochę ciemno również w moim sercu, ponieważ wiem, jak jesteś daleko. Lecz Kontynuuj czytanie

Płacz Francuzów

Jeszcze nie ucichł, jeszcze się niósł po górach płacz Francuzów, gdy my zaczęliśmy płakać… Po czasie, gdy intensywne obrazy i barwy ostatniego spotkania nad Morskim Okiem wyblakły i trafiły na wspomnieniową półkę, warto powrócić do słowa, Słowa, które osiadło pośród miedzianych kamieni na krystalicznej płyciźnie jeziora, abyśmy mogli Kontynuuj czytanie