*** Kiedy wszedlem do zakrystii cos sie zmienilo. Gdy przekroczylem prog prezbiterium jak kamfora prysla cala depresja i wszystko. Poczulem nade mna Obecnosc. Z wrazenia usiadlem pod sciana po prawej stronie. Siedzialem tak i bylem jednoczesnie zafascynowany i pelen dobrej wznioslej bojazni i zarazem ani wczesniej ani potem Kontynuuj czytanie
W Nowym Roku :):).
Witam noworocznie życząc, aby ten rok był szansą na zapisanie nowych, dobrych kart w naszym życiu. Zupełnie, jak w dobrej książce. Niech obfituje strumieniami łask Bożych, dobrymi, życzliwymi ludźmi. I niekończącą się listą tytułów książek, które warto przeczytać. Wszystkiego, co dobre. A po popołudniu pojawi się zdecydowanie Kontynuuj czytanie
T2.32 Dwa sztandary
Cały świat jest areno wojny – nie kończącego się konfliktu między sztandarmi dobra i zła. Konfliktu który już został wygrany – już jest przesądzony. Bronią zwyciężców jest Krzyż. Sztandar zwycięzców to sztandar Krzyża. Chrześcijanie nieraz mylnie rozumieją tą walkę. Staczają bitwy przeciw innym ludziom. Określają wrogów. Ostatnio takim Kontynuuj czytanie
Droga na Szczyt
Kolejny rok na tym świecie. Radość, z tego, że udało nam się przetrwać i dotrwać w takim dziwnym czasie. Dla mnie początek roku jest podwójnie refleksyjny i nowy, bo kilka dni po nim są moje urodziny. Ja przy takiej okazji czuję zawsze tęsknotę, za tym co bezpowrotnie minęło Kontynuuj czytanie
Dotyk anioła
Nigdy nie miałam potrzeby jakiegoś szczególnego rozmyślania o aniołach. Ot, po prostu. Wiem, że są i już. Zdarzyło nam się kilkakrotnie, że nasze małe dzieci, póki jeszcze nie mówiły, podczas rodzinnej modlitwy uśmiechały się w konkretnym kierunku, a dopytywane, dlaczego to robią, pokazywały po swojemu, że gdzieś tam stoi Kontynuuj czytanie
T2.31 Życie w ukryciu
Bóg szanuje i podejmuje drogę rozwoju człowieka. Od urodzenia aż po dojrzałość. Pokazuje w ten sposób jak ważny jest to czas i jak intymny. Ewangelie prawie nic nie mówią na ten temat. Może poza małymi epizodami – jak znalezienie w świętyni, czy uciekcza i powrót z Egiptu… Reszta Kontynuuj czytanie
Tradyceusze – wyznawcy „pustego nieba”.
Tradyceusze – jak obrzydzić ludziom Kościół do reszty…? Wreszcie udało mi się dotrzeć do sedna wszechrzeczy. Świat ludzki dzieli się na tych, którzy są pewni (fundamentaliści, fanatycy), że „życie się nie kończy nawet, gdy mózg przestaje działać), na poszukujących (nie wiem, ale się dowiem, albo i nie) i Kontynuuj czytanie
Przed nami
Jadąc do pracy, podsumowuję w myślach kończący się rok. Jego blaski i cienie. To, co wywołało radosny śmiech i to, co wycisnęło z oczu łzy. Nie wiemy, co jest przed nami, co nas czeka, co jeszcze się wydarzy. Kolejny rok zamyka za sobą drzwi, ale nie widzimy jeszcze Kontynuuj czytanie
