„Życie to krótki film” śpiewał kiedyś Stanisław Sojka. Jego nagłe odejście, podczas festiwalu w Sopocie pokazuje jak kruche jest ludzkie życie i jak nieprzewidywalne mogą być koleje ludzkiego losu. Kruchości ludzkiego życia doświadczamy na co dzień. Życie ludzkie tak szybko się kończy. Przeglądałem album z mojego wesela. Na Kontynuuj czytanie
578. Papież Franciszek
Papież Franciszek to dla mnie postać niejednoznaczna. Nie jestem wstanie jego osoby ocenić w sposób jednoznaczny, jako kogoś kto mógłby być dla mnie przewodnikiem i autorytetem, tak jak niegdyś Jan Paweł II, z drugiej jednak strony nie oceniam go tak źle jak część ludzi polskiego Kościoła. Ten Papież Kontynuuj czytanie
Judasz. Zdrajca, czy bohater?
Kiedy byłem małym chłopcem Wielka środa miała dla mnie inny wymiar niż dziś. Wtedy po wieczornej mszy szkolnej biegliśmy z kolegami na plac zabaw, gdzie paliło się ognisko na którym piekliśmy kiełbaski. Nazywaliśmy to – Judaszem, lub środą Judaszową, a w innych miejscowościach środą żurową. Zgodnie z wiejskim Kontynuuj czytanie
Nadzieja
Niedawno byłam z mężem na koncercie charytatywnym zorganizowanym w celu pozyskania funduszy na rzecz hospicjum. Podobnie jak rok temu, ujęło mnie zaangażowanie wolontariuszy. Ich bezinteresowna pomoc jest tym, co przywraca nadzieję. Znakiem tego akurat hospicjum jest motyl. Jego symbolika odsyła mnie do głębszych znaczeń. Przede wszystkim do prawdy Kontynuuj czytanie
Otwarte niebo
Zatrzymujemy się przy grobach bliskich, przypominamy sobie prawdę o ziarnie, które musi obumrzeć (por. J 12, 24) i … patrzymy w niebo. Taki jest właśnie ten listopadowy czas. Nie może w nim zabraknąć tego ostatniego elementu: spojrzenia w niebo. Jezus je otworzył dla nas. Także dla tych, za Kontynuuj czytanie
535. Dobra droga: Jak osiągnąć zbawienie?
W ostatnich dniach, przypadkowo natknąłem się na poniższy fragment, przeglądając Pismo Święte.Oddaje ono klimat czasu, który przeżywamy. Dziś Dzień Zaduszny. Pochylamy się zatem nad grobami naszych bliskich. Powracają do nas we wspomnieniach. Przypominamy sobie, jak byli tu z nami, jak trudzili się, jak dążyli do zdobywania kolejnych życiowych Kontynuuj czytanie
Jesień życia
Rozmawiam z koleżanką z pracy o tym, co łączy nas jako mamy: obie bardzo chcemy dożyć dorosłości naszych dzieci. Nie pragniemy dla siebie długiego życia: nie modlimy się o długie, ale o dobre życie. Obie z troską i miłością mówimy o naszych pociechach i bardzo chcemy przygotować je Kontynuuj czytanie
Adwent – przygotowanie
Opieram się o ścianę, by się nie przewrócić. Robi mi się słabo, gdy słyszę wiadomość o tym, że zmarł nasz dyrektor… To niemożliwe, chciałoby się zawołać. Przecież miał do nas wrócić na dniach! Lekarze orzekli, że chemia pomogła, a on sam był w doskonałym nastroju… Wieczny odpoczynek racz Kontynuuj czytanie
C.S. Lewis „Podział ostateczny”
C.S. Lewis „Podział ostateczny”, tłum. Magda Sobolewska, Media Rodzina, Poznań 2005 r. Lewis jest znany przede wszystkim, jako autor „Opowieści z Narnii”, ale nie zapomniał także o starszych czytelnikach. Czy śmierć jest ostatnim rozdziałem naszego życia? Chrześcijanin zna odpowiedź na to pytanie. Żyjemy, żeby umrzeć, a umieramy, żeby Kontynuuj czytanie
Ostatni
Dzisiaj pada rzęsisty deszcz, a słoneczne barwy jesiennych liści zasnute są szarą mgłą. Wczoraj obserwowaliśmy z koleżanką i kolegą z pracy jak dzięcioł skacze po naszym ulubionym („złotym”) drzewie – dziś niewiele przez nasze pracowe okna widać. Wydaje się, jakby jeszcze nie wstało słońce albo jakby ktoś skradł Kontynuuj czytanie
