Nie pisałam bardzo długo. Chciałabym pozbierać jakoś moje myśli, uczucia, nazwać, uporządkować. Nie wiem, czy mi się uda. Największe piętno odcisnął na mnie strajk kobiet. To było, i może wciąż jest, porażające doświadczenie. Wyrok TK bardzo mnie ucieszył, zawsze popierałam całkowitą ochronę życia ludzkiego, a teraz miało Kontynuuj czytanie
obdarowanie
W dniu, w którym po sześciu tygodniach zaczynasz czuć smaki, znaleźć – mimo połowy listopada – cztery dojrzałe poziomki. Zjeść jedną, rozkoszując się smakiem, a pozostałe trzy oddać córeczce. I wiesz na pewno – te poziomki, akurat dzisiaj, to nie przypadek. Dostrzegać… każdy Jego uśmiech, każdy gest, każde Kontynuuj czytanie
Mężczyźni na wygnaniu w filmie Grzegorza Zaricznego „Proste rzeczy”
Mądrość ludowa głosi, że mężczyzna powinien spłodzić syna, zasadzić drzewo i wybudować dom. Główny bohater filmu „Proste rzeczy” zachowuje się tak, jakby chciał jednocześnie sprostać tym wyzwaniom i całkowicie je zanegować, co powoduje, że jego działania mają bardziej znamiona udawania życia niż prawdziwego mierzenia się z problemami. Grzegorz Kontynuuj czytanie
Realne
„On ich zapytał: «Czyj jest ten obraz i napis?» Odpowiedzieli: «Cezara». Wówczas rzekł do nich: «Oddajcie więc cezarowi to, co należy do cezara, a Bogu to, co należy do Boga».” Zastanawiałam się nad tym zdaniem Jezusa. Tak, szanuję prawo państwowe, chociaż przyznam szczerze, że nie jestem w prawie Kontynuuj czytanie
zaprowadzanie ładu
Największy zamęt na świecie pokonać można najprostszymi z rzeczy: białymi firankami w oknie, zapachem obiadu, dzbankiem gorącej herbaty parującym na stole,bukietem kwiatów. Muzyką płynącą jak strumień po kamieniach,uśmiechem,pachnącą praniem nową pościelą,ładem zaprowadzonym w kuchennej szafce,mruczeniem pralki,przekładaniem czerwonych paciorkow różańca, poskładaniem koców,strzepnięciem okruszyn ze stołu,dołożeniem szczapek drewna do Kontynuuj czytanie
Dwie wizje duchowości w filmach Ivana Ostrochovskiego i Camila Restrepo
Z programu festiwalu Nowe Horyzonty wybrałem dwa filmy, które po seansie okazały się być dla mnie awersem i rewersem tej samej monety – opowieścią o ludziach szukających duchowości w społeczeństwach, w których panuje przemoc. Na pierwszy rzut Kontynuuj czytanie
Katolicy, więcej kreatywności!!!
Pamiętacie tą przypowieść Jezusa o nieuczciwym rządcy? „Pan pochwalił nieuczciwego rządcę, że roztropnie postąpił. Bo synowie tego świata roztropniejsi są w stosunkach z ludźmi podobnymi sobie niż synowie światłości” (Łk 16, 8). No właśnie: tak często synowie światłości zdają się mało roztropni. Czym była jednak roztropność rządcy z Kontynuuj czytanie
Czemuście mnie szukali?
Rodzice Jego chodzili co roku do Jerozolimy na Święto Paschy. Gdy miał lat dwanaście, udali się tam zwyczajem świątecznym. Kiedy wracali po skończonych uroczystościach, został Jezus w Jerozolimie, a tego nie zauważyli Jego Rodzice. Przypuszczając, że jest w towarzystwie pątników, uszli dzień drogi i szukali Go wśród Kontynuuj czytanie
Do świtu jeszcze daleko
Ostatnio często mam w myślach motyw, który pojawia się w różnych utworach literackich lub filmach. Jest wojna. Mąż, ojciec zostawia bliskich i wyrusza na front. Zostawia żonę, dzieci, rodziców, przyjaciół. Mijają lata. I teraz bywa różnie. Jedni czekają na powrót tego mężczyzny. Wieczorami gładzą wyblakłe zdjęcie, uśmiechają się Kontynuuj czytanie
Nie pytaj o Polskę? Z emfazą i bez emfazy
„Nie pytaj o Polskę” to utwór nieoczywisty. Oddaje moje emocje, uczucia w 102 rocznicę odzyskania niepodległości. Co ciekawe tekst piosenki to erotyk, a jednak opowiada o tożsamości narodowej. Bez patosu: „na barykady!” – a jednak o silnej manifestacji bycia Polakiem! Bez na siłę uwznioślania, a jednak zaśpiewany z Kontynuuj czytanie
