Wrzesień 2024. Mija właśnie 10 lat istnienia w sieci bloga „Pod Niebem” 19 lat mojego blogowania jako takiego. W tym okresie wiele się zmieniło, ba sam się zmieniłem. .Zmieniała się też Polska. Ta sprzed 10-lat jest zupełnie inna niż obecna. Kryzys kościoła, afery które pokazały jak bardzo choruje, Kontynuuj czytanie
Dlaczego właśnie Łagiewniki?
Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Łagiewnikach jest dla mnie miejscem szczególnym. Już od dłuższego czasu chciałam tutaj przyjechać. A teraz mogę tu jeździć codziennie – to niesamowity dar od Pana! Dlaczego właśnie Łagiewniki? Wszystko zaczęło się, gdy poznałam św. Faustynę Kowalską ze Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia. Czytałam jej Kontynuuj czytanie
Czy da się w klasztorze uciec od życia?..
W klasztorze byłam przez 5 lat. W tym czasie wiele razy słyszałam od różnych osób: „Asiu, co ty robisz? Po co ci ten klasztor? Nie uciekaj od prawdziwego świata, życie jest piękne!” ⠀ Wiele osób uważa, że pójście do klasztoru oznacza ucieczkę od siebie i od prawdziwych problemów. Kontynuuj czytanie
Chcę kapłana, a nie kumpla.
Rozmowa z przyjaciółką skłoniła mnie do tego, by zadać sobie pytanie; czego oczekuje od kapłana? Jaką powinien pełnić rolę w moim życiu? Pierwszą odpowiedzią, jaka pojawiła mi się niemal automatycznie; powinien prowadzić mnie do Chrystusa i dawać Go w sakramentach świętych. Zarówno w Eucharystii, jak i sakramencie pokuty Kontynuuj czytanie
Już czas!
Jakiś czas temu miałam okazję wysłuchać bardzo ciekawej konferencji na temat duchowości redemptorystowskiej. Została mi z niej m.in. historia, o tym jak św. Alfons Liguori nakazał we wszystkich „swoich” domach zakonnych wstawiać w widocznym miejscu zegary, żeby bracia nie marnowali czasu. Sam podobno miał zwyczaj co kwadrans przerywać swoją Kontynuuj czytanie
„Przekroczyć siebie. Trzy ruchy życia duchowego” Henri J. M. Nouwen
Sięgam po książkę, zaczynam lekturę i czuję jak mnie otula… Skupiam się, bo nie jest to błaha i prosta publikacja, a tak bardzo chcę wyłapać z niej jak najwięcej. Sensu, siły, nadziei, wiary. Dostaję wszystko. I jeszcze więcej. Książka Przekroczyć siebie. Trzy ruchy życia duchowego bardzo mnie zaskoczyła. Kontynuuj czytanie
Jak to jest – być „prawidłowym chrześcijaninem” dzisiaj?
Jak to jest – być „prawidłowym chrześcijaninem” dzisiaj? Co to znaczy – być „w porządku”? No cóż. Spróbuję podjąć temat ułożoności. Powiem prosto z mostu: nie trawię żadnego rodzaju „prawidłowości” i wszystkich jej koleżanek. „Właściwy katolik”, „dobra matka”, „ułożona zakonnica”… Fuj, fuj, fuj! Jestem za tym by być Kontynuuj czytanie
Spektakl «Prace społeczne». Chodzi o miłość
«Asiu, idziesz z nami na spektakl do salezjanów?» — spytała mnie Siostra Emma. Zgodziłam się. Nie spodziewałam się wiele, ale poszłam, ponieważ kocham bycie z Dominikankami. W Krakowie prawie nikogo nie mam, więc lepiej pójść gdzieś, niż siedzieć w domu. Brawo biłam na stojąco. Pracowałam kilka dobrych lat Kontynuuj czytanie
«Boska ja» – książka «przyjaciel» kobiet
«Chcę żeby tą książkę przeczytało jak najwięcej kobiet!» — taka była moja pierwsza myśl po przeczytaniu «Boska ja», kobiecego przewodnika po mieście, którym jest każda z nas. Dlaczego tak właśnie pomyślałam? Bo z doświadczenia wiem, jakie to jest niesamowite szczęście — życie wsród spełnionych kobiet, gdy każda doskonale Kontynuuj czytanie
Naśladować Jezusa
Naśladować Jezusa. Być jak Jezus. Do tego jesteśmy powołani, jako stworzeni na właśnie Jego obraz i podobieństwo. Ale często wydaje się nam, że Jezus jest dla nas nieosiągalny, że Jego przykład nas przekracza, a wymagania, które nam postawił, są… niedzisiejsze. Tomasz a Kempis przypomina nam na każdej ze Kontynuuj czytanie
