Rocznica rozlania się po świecie epidemii koronawirusa – jak można się było spodziewać – obrodziła w mniej lub bardziej fachowe publikacje i podsumowania. Wśród nich nie mogło zabraknąć takich, które koncentrowały się na skutkach, jakie Covid-19 wywoływał w życiu osób starszych. To niewątpliwie cenne i potrzebne, bo namysłu Kontynuuj czytanie
Księdzem być? – czemu nie
Plakat z takim napisem zawierającym zachętę wstępowania do seminarium, pamiętam jeszcze z czasów młodzieńczych. Uśmiechnięty chłopak z plakatu namawiał młodych mężczyzn, by zostali klerykami. Kiedy w latach siedemdziesiątych ubiegłego wieku rozmawiałem z moim tatą o sprawach Kościoła, mówiliśmy też o znanych nam niepokojących występkach różnych księży. Kontynuuj czytanie
Prawdziwa świątynia
W odpowiedzi zaś na to Żydzi rzekli do Niego: «Jakim znakiem wykażesz się wobec nas, skoro takie rzeczy czynisz?» Jezus dał im taką odpowiedź: «Zburzcie tę świątynię, a Ja w trzy dni wzniosę ją na nowo». Powiedzieli do Niego Żydzi: «Czterdzieści sześć lat budowano tę świątynię, a Ty Kontynuuj czytanie
Czas pustyni.
Czas Wielkiego Postu ma mnie przybliżyć albo jeśli odeszłam za bardzo pomóc wrócić do Jezusa. Bo przecież o to chodzi. A właściwie o moje podejście do Niego. I mniejsze znaczenie ma to,czy robię wielkopostne postanowienia, czy nie. Od dłuższego czasu już nie robię. I bynajmniej nie czuje się Kontynuuj czytanie
Nosorożec, gramofon i sztuczne morze czyli o filmie „A statek płynie” Federico Felliniego
Filmy Federico Felliniego przynoszą widzowi podwójną przyjemność – obcowania z prawdziwym dziełem sztuki, oraz dotknięcia pewnej radości życia, poczucia, że żadne okoliczności nie są na tyle złe, by nie móc się cieszyć z tego, że po prostu żyjemy. Wokół nas jest rodzina, możemy zjeść spaghetti, pójść do teatru, Kontynuuj czytanie
346. Postna Droga: Dziękuję
To moje zarażenie wirusem, izolacja o której pisałem tydzień temu, sprawia że droga tego rocznego Wielkiego Postu jest wyjątkowa. Mimo, że wyszedłem już z tego, to ze skutkami zakażenia chyba przyjdzie mi trochę powalczyć. Osłabienie jakie wywołała u mnie choroba COVID-19, przypomniało mi jak kruche jest nasze życie. Kontynuuj czytanie
Wp21.16 Tylko człowiek potrafi sam siebie oszukiwać
Człowiek to jedyna istota która potrafi sama siebie oszukiwać i tak trwać latami. Żyć w nieuporządkowaniu przez lata i oszukiwać siebie samego, że wszystko jest OK. Najłatwiejszą drogą do nieporządku i zwodzenia człowieka są uczucia. Uczucia nieuporządkowane. Uczucie rozognione, rozedrgane. Wiele spraw zaczyna się od uczuć. Od emocji. Kontynuuj czytanie
Jakie życie ma sens?
Krótkie opowiadanie Jacka Londona „A niech to żółwie Tasmana!” warto przeczytać uważnie, a nawet podialogować sobie z bohaterami robiąc w czytaniu przerwy na kilka minut rozmyślania.
Zgubiony portfel
Zgubiony portfel. #świadectwo Poniedziałek. Syn. Uczelnia. Pierwszy raz stacjonarnie, bo wcześniej tylko zdalnie. Zajęcia praktyczne. Jedne, drugie, kolejne. Trzy różne szafki. Trzy różne zestawy ubrań do przebrania. Stres, czas nie chce poczekać. Ostatnia wymiana legitymacji za kluczyk i biegiem na tramwaj, bo za godzinę wykład zdalnie, a na Kontynuuj czytanie
